{"id":574,"date":"2025-11-11T17:49:12","date_gmt":"2025-11-11T17:49:12","guid":{"rendered":"https:\/\/oploopafstand.nl\/?p=574"},"modified":"2026-02-11T17:23:09","modified_gmt":"2026-02-11T17:23:09","slug":"sprookjesdorpen-het-oleftal-en-antitank-beton-in-de-eifel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/oploopafstand.nl\/?p=574","title":{"rendered":"Expeditie Frontlinie – Langs de Westwall"},"content":{"rendered":"\n

Met een kort appgesprek met een oud-collega, spreken we af te gaan wandelen, om eens goed bij te praten. Twee dagen in Eifel, met overnachting onderweg. Een spontane trektocht door de regen. <\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Dat begint in Monschau. Mooi, druk, toeristisch. Het is vrijdagavond. In een steegje klinkt een gil. Iemand in een zwart gewaad loopt langs. Het dorp viert Halloween. We lachen, eten, drinken en praten bij. Morgen lopen we het bos in. Eerst nog handschoenen kopen. Het wordt koud en nat.<\/p>\n\n\n\n

De volgende ochtend parkeren we bij H\u00f6fen. We lopen een rondje langs de Belgisch-Duitse grens. Door Duitsland heen, morgen door Belgi\u00eb terug. Door bossen waar de frontlinie lag, in de Tweede Wereldoorlog. Af en toe duikt er beton op tussen de bomen. Een bunker. Dan nog \u00e9\u00e9n. De Westwall.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Wat zou jij doen als we nu opgeroepen zouden worden?\u2019 vraagt mijn collega.<\/p>\n\n\n\n

De vraag komt onverwacht, maar niet ongepast. Defensie moet groeien, lezen we in de krant. Dienstplicht wordt weer genoemd, al is het voorzichtig. Het voelt theoretisch, tot je hier loopt. Langs plekken waar jongens zaten te wachten. In kou, modder en angst.<\/p>\n\n\n\n

De Westwall was ooit een verdedigingslinie van bunkers, loopgraven en betonnen versperringen. In de winter van 1944 werd hier gevochten tijdens het Ardennenoffensief.<\/p>\n\n\n\n

Het landschap is ondertussen gewoon mooi. Mos, dennen, paddenstoelen. Berken die oplichten in het grijs. Het bos lijkt zich weinig aan te trekken van de geschiedenis. <\/p>\n\n\n\n

Bij Hollerath staan rijen antitankblokken. Iemand heeft er teksten op geschilderd. Over vrijheid. Over vrede. <\/p>\n\n\n\n

De tweede dag lopen we door de Oleftal. Een Prachtige vallei, waar in de lente wilde narcissen groeien. Maar het geel van de herfst is ook prachtig. Even later door een militair oefengebied. Eindeloze dennenbossen. Het lopen wordt gedachteloos. Het gesprek ook. We halen herinneringen op. Praten over werk, kinderen, ouder worden. <\/p>\n\n\n\n

Aan het einde van de middag zijn we terug bij de auto. Vijftig kilometer verder. Mijn collega kijkt voor zich uit.
\u2018Volgende keer iets met zon,\u2019 grapt hij.
Ik knik, maar de regen heeft ook wel wat. <\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\n

Startpunt Wandeling <\/h2>\n\n\n\n

Parkeerplaats Narcissenwandeling<\/h3>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n